قصه ی رنگ پریده

bedoone-ghalb — Tue, 04 Aug 2009 14:18:18 GMT

من راه را دو مرتبه گم کردم این راه راه چندم آدمهاست

حسن می کنم به قافله نزدیکم ، این ایستگاه چندم آدمهاست

من از دیار گم شده ای هستم ، از سالنامه های پر از دیروز

چیزی به نام فصل نمی دانم ، این ماه ماه چندم آدمهاست

هر روز دار تاره ی میدان ها هر روز جوخه های پر از آتش

در این سیاه چاله ی بی فانوس ، ذلت پناه چندم آدمهاست

این رانده از بهشت چه می خواهد ، گندم گواه محکم عصیان نیست

بشمار ای فرشته ی سرگردان ، این اشتباه چندم آدمهاست

به : آسمان

bedoone-ghalb — Fri, 31 Jul 2009 12:17:18 GMT

بی گمان به هم نمی رسیم ، آب از آب هم تکان نمی خورد

ما شکست می خوریم و بر به هیچ جای این جهان نمی خورد

هی به من نگو که کارها خودش درست می شود ، قبول

ما تباه گشته ایم و این خیال ها به دردمان نمی خورد

غرق می شویم عاقبت ، چرا که بادهای سرنوشت ما

یا مخالف است با مسیر ما و یا به بادبان نمی خورد

غیر مرگ راه چاره ای نمانده است ، فکر پر زدن نباش

بال های خو گرفته با قفس به درد آسمان نمی خورد

...

bedoone-ghalb — Sat, 18 Jul 2009 11:49:18 GMT

آزادی خسته و دلگیرم اینجا

یه روز از این روزا می میرم اینجا

bedoone-ghalb — Mon, 07 Jan 2008 15:58:18 GMT

من بي تو دمي قرار نتوانم کرد
احسان تورا شمار نتوانم کرد ...

گربرتن من زبان شود هر مويي
يک شکرتو از هزار نتوانم کرد.

مرا گويي کرايي من چه دانم...

چنين مجنون چرايي من چه دانم....

مرا گويي تو را با اين قفس چيست...

اگر مرغ هوايي من چه دانم

bedoone-ghalb — Wed, 14 Nov 2007 15:25:18 GMT

اين صفر، صفر يك شدني قاتل من است
وقتي دو مشت پوچ همه حاصل من است

اين تكه هاي درهم و برهم وجود كيست؟
قدري دقيق اگر بشوي پازل من است

اصلا نترس عكس من آنجاست روي بوم
آن دختر شبيه پري كامل من است

يك تكه مانده است فقط زير پاي تو
آن توده ي مچاله ي زخمي دل من است

تقصير تو نبود دل من شكستني است
آسوده باش وغم مخور اين مشكل من است

اصلا تو فكر كن كه براي تولدت
آن قلب پاره هديه ناقابل من است
.

جنگ غم تو با دل من نا برابر است

bedoone-ghalb — Wed, 31 Oct 2007 12:51:18 GMT

سه شنبه :

چرا تلخ و بی حوصله ؟

سه شنبه :

چرا این همه فاصله ؟

سه شنبه چه سنگین چه سر سخت

فرسخ به فرسخ

سه شنبه خدا کوه را آفرید

bedoone-ghalb — Wed, 17 Oct 2007 13:27:18 GMT

هنوز دور تو می گردم

چون من که حول ماه

چون ماه که گرد زمین

که خورشید...

چون خورشید که دور خدا

دور تو

سرگیجه می شویم

از بس من و خدا

از بس من و تو

دور تو

سرگردان

bedoone-ghalb — Fri, 21 Sep 2007 08:04:18 GMT

بی قرارم

می خواهم بروم

می خواهم بمانم

دارم میان ترانه ای مبهم زاده می شوم

گونه هایم گر گرفته است

تشنه نیستم

می خواهم تنها بمانم

در اتاق را آهسته ببند

شب پیش

خواب باران و پائیزی نیامده را دیدم

انگار که تعبیر تمام رفتن ها

بازگشت به زاد رود شقایق است

می خواهم به بوی ریواس و رازیانه بیاندیشم

به بوی نان ، به لحن الکل فتیله و فانوس

به رنگ پونه و پسین کوه

می خواهم به بوی باران ، به بوی خاک

به اشکال کنار جاده بیاندیشم

..............................................

می خواهم به رویای عدالت آدمی بیاندیشم

می خواهم ساده باشم

چرا زبان خاموش مرا

کسی در لحجه های این همه جنوب

در نمی یابد

نه ، دیگر از آن پرنده ی خسته

از آن پرنده ی خیس

خبری نیست

روی دیوار آن سوی پنجره

کسی با شتاب چیزی می نویسد و می رود

امروز هم اگر کسی صدایم کرد

بگو خانه نیست

بگو رفته است شمال

می خواهم به جنوب بیاندیشم

می خواهم به آن پرنده ی خیس ، به آن پرنده ی خسته ...

به خودم

بیندیشم

گاهی مجبورم حقیقتی را پس گریه های بی وقفه پنهان کنم

همین خوب است .

bedoone-ghalb — Fri, 17 Aug 2007 17:56:18 GMT

ابر در ابر در ابر در ابر

در خودم سوگوارم ،تو اما...

آخرین سرفه ی یک مسافر

سوت سرد قطارم، تو اما ...

من خودت را به تو می سپارم

جز تو چیزی ندارم ، تو اما...

bedoone-ghalb — Wed, 11 Jul 2007 16:14:18 GMT

در گوشه ای از اتاقی دور

کودکی گریه می کند

و اشکهایش را

بر دفتر خاطرات من می ریزد

حق با تو بود

ما نباید بزرگ می شدیم ...